Wykonane podczas Mszy na Błoniach 6-metrowe "Rodzinne zdjęcie Polaków z Ojcem Świętym" dotarło 12 lutego do rąk Papieża. Wręczono mu je podczas środowej audiencji ogólnej. Rodzinne zdjęcie Bieniuków. To rzadki widok, kiedy pozują wspólnie do rodzinnej fotografii. Ostatni raz było tak przy okazji sesji VIVY!. Od tamtej pory dzieci Jarosława Bieniuka naprawdę wyrosły! Teraz na Instagramie Oliwi Bieniuk pojawiło się zdjęcie pociech Ani Przybylskiej z tatą. Rodzina spędziła cudowny weekend w Krakowie. Czasem jeden szczegół może zepsuć wszystko – tak się bardzo często zdarza z nosem i jego czubkiem 👃 🤷‍♀️ Bywa "kulfoniasty", zbyt spiczasty, opadający, rozlewający się I choć nos jest zdrowy, przegroda w części kostnej prosta i wydawać się może, że wszystko gra, to ten czubek robi różnicę – zaburza Ubezpieczenie rodzinne może obejmować niekiedy nawet dziesięć osób. Lub odwrotnie, nawet dwójka bezdzietnych małżonków bez trudu znajdzie ofertę adresowaną także do siebie. Niekiedy jednak trzeba zwracać uwagę na szczegóły. Katarzyna Cichopek opublikowała rodzinne zdjęcie na kanapie podczas oglądania filmu. Syn Adam wygląda na nim dokładnie jak jego tata. Ma nawet taką samą fryzurę! Jak tłumaczy Iga może się tak stać m.in. kiedy zostawimy otwarty słoik na jakiś czas w kuchni, czy na powietrzu. Będzie on wówczas przyciągał parę wodną z powietrza. Innym problemem . Ostatnio usłyszałam bardzo dobre stwierdzenie, że z rodziną, to najlepiej na zdjęciu się wychodzi, pod warunkiem, że jesteś na nim w środku, bo boki zawsze można wyciąć. Temat chrztu wciąż na tapecie naszego życia. Filipowe chrzciny robiliśmy w domu. Było łącznie 17 osób. Siedzieliśmy z Olafem bite dwa dni nad sprzątaniem i gotowaniem. Z samego rana przed chrzcinami kończyliśmy jeszcze ostatnie potrawy i ogarnialiśmy dom. Szykowaliśmy się na wariata. Wszystkich gości musieliśmy pomieścić w jednym pokoju i stwierdzę delikatnie, że było… ciasno. Niezbyt wiele pamiętam z imprezy prócz bieganiny kuchnia- pokój. Wszelkie jakieś ciekawe rozmowy i tematy mnie ominęły, bo stałam przy garach lub zmywałam naczynia by na następne posiłki nie brakło talerzy. Pomagała nam mama z teściową, jednak z powodu małego metrażu i dużej ilości osób powstał w pewnym momencie totalny chaos. Imprezę uznaliśmy za udaną, jednak gdy już się skończyła, to padliśmy z Olafem jak kawki. A przecież pomiędzy sprzątaniem trzeba było się zająć małym dzieckiem. Dlatego zgodnie ustaliliśmy, że przy drugim dziecku mamy wszystko w nosie i NIE BĘDZIE IMPREZY W DOMU. Jak postanowiliśmy, tak zrobiliśmy. Mamy już ustaloną datę i godzinę mszy. Jest zarezerwowana sala i wpłacona zaliczka a dziś została zatwierdzona ostateczna liczba gości oraz ustalone menu. A no i jest już fotograf. Niestety właścicielka restauracji bardzo kręciła nosem i zastanawiała się nawet, czy nie dołożyć nam drugiej imprezy na naszą salę, gdyż liczba gości zmniejszyła nam się o 5 osób. Z czego dwie z najbliższej rodziny. Ale tak to właśnie jest… Przecież chrzciny dziecka, to „żadna ważna uroczystość”…. Ale na szczęście się udało. Sala klepnięta a na sali będziemy się bawić sami, bez dodatkowych innych imprez i osób 🙂 Teraz zostało jeszcze tylko zamówić tort, kupić „kreacje” dla całej naszej czwórki, wspomóc chrzestnych przy ich obowiązkach i tyle. Zastanawiamy się cały czas z Olafem co do alkoholu. Czy kupować? Ile? Co? No i oczywiście zastanawiam się co do własnego ubioru. Czy iść w spodniach, czy w sukience. Oj coś czuje, że najbliższy miesiąc będę szaleć po sklepach szukając TEGO CZEGOŚ 😀 Liczę na Wasze złote rady co do chrztu. Może coś mi jeszcze umknęło? Może doradzicie coś z własnego doświadczenia? 🙂 Zdjęcie Kiedyś byłem małym chłopcem. Tak, to fakt. Z faktem tym, z kolei, nieodłącznie wiążą się kolejne – ważniejsze i bardziej poboczne. Jednym z tych faktów mocniej żyjących w mej głowie do dziś jest taki, że w czasie przypadającym na me lata chłopięce a więc w tych późnych latach ’80 i początkowych latach ’90, tych jeszcze nie tak kolorowych, dopiero nabierających barw, nie było – uwaga Captain Obvious mode on – takiego zatrzęsienia zabawek, tego ogromnego wyboru, tylu marek i kategorii dedykowanych dla płci dziecka, wieku, tematów, zainteresowań. Dziś moje dziecko „decyzje” o „zakupie” kolejnego gadżetu czy zabawki podejmuje minimum raz dziennie – tak, każdego dnia słyszę „tato, a ja bym chciała…” „tato, musicie mi kupić…” „tato, a widziałam takie fajne…” Z jednej strony jest to dla mnie pewnym zderzeniem z inną rzeczywistością od tej, którą pamiętam z moich lat dziecięcych, ale z drugiej, przecież nie jestem dziadkiem, który będzie się powoływał na „za moooich czasów dziecko…”, tylko odnajdę się w tej rzeczywistości jako tata, taki tata, który zadba nawet o te małe radości córek a jednocześnie przypilnuje by się za bardzo nie rozpędziły w tych życzeniach 😉 . Aczkolwiek z sentymentem ogromnym wspominam moje chłopięce fascynacje i marzenia zabawkowe. A, że jak wspomniałem, były one trudniejsze do realizacji, bo i oferta nie tak bogata i portfel rodziców nie tak zasobny, to po prostu kombinowałem. Jak? Dużo konstruowałem sam. Zbierałem a to silniczki elektryczne, a to druciki, kabelki, jakieś pudełka mocniejsze – plastikowe, tekturowe, żaróweczki małe, puszki, stare elementy zepsutych zabawek, obudowy i z nich „lepiłem” coś swojego. Znacie to powiedzenie: cieszy się jak głupi z bateryjki? No, to ja byłem takim chłopcem – cieszyła mnie każda pierdółka, którą mogłem wykorzystać do dalszego konstruowania – np. łódki z napędem elektrycznym, której kadłub zrobiony był z pudełka albo po delicjach, albo po kruchych z cukrem – nie pamiętam już dokładnie, a śruba napędowa wycięta była z puszki aluminiowej, do tego silniczek, przeguby i łączenia z pustych wkładów długopisowych, gdzieś tam taśma klejąca, a jakże, bateria i to pływało w wannie! 🙂 Pamiętam jeszcze coś, i to bardzo, bo to do dziś moje nadal nie do końca spełnione marzenie – z dzieciństwa! Otóż obiektem mych westchnień był wówczas prawdziwy, wyścigowy, czerwony samochód zdalnie sterowany – wiecie z czarnym pilotem z anteną. Pojawiał się chyba na każdej mojej liście prezentów i z każdej okazji – urodziny, imieniny, święta jedne, święta drugie. Ale jakoś mu nie było po drodze do mojego garażu. Miałem owszem auto elektryczne, tj. zasilane jedyną wówczas prawilną baterią – płaską (kto przykładał język ręka w górę! kto nie podniósł, ten oszukuje! :P), było też zdalnie sterowane, a jakże – tylko, że na kablu a w tym przewodzie jeszcze szedł drucik od „analogowej”, czyli mechanicznej kierownicy na pilocie. Na pewno znacie i pamiętacie! Ja miałem w dodatku super wypas bo to była ciężarówka – cysterna paliwowa, czyli ciągnik siodłowy plus naczepa i najlepsza zabawa była przy cofaniu. I znów cieszyłem się tu już dosłownie z bateryjki, każdej, którą kupiła mi mama, bo auto za moją sprawą robiło mnóstwo kursów po dywanie i parkiecie a bez zasilania to raczej było smutne i bezużyteczne, takie stojące w kącie. Ha! A pierwsza zabawka na prąd – z baterii prąd oczywiście, to był taki fajny kolorowy statek kosmiczny, który o ile dobrze pamiętam dostałem od dziadka na Gwiazdkę. Mogłem mieć wtedy maksymalnie 4 lata, jak nie mniej. Wydawał takie kosmiczne dźwięki, a la lata 80, coś jak w programie Przybysze z Matplanety, świecił wieloma kolorowymi żarówkami i jeździł, tak randomowo – po całej podłodze. Pamiętam to bardzo, bo zabawka mi się okrutnie podobała. Do czasu. Do czasu aż coś w niej zepsułem, chyba już na drugi dzień i było mi strasznie głupio, więc nikomu o tym nie powiedziałem, tylko… wrzuciłem ten statek za kanapę. I dopiero kiedy ktoś z dorosłych mnie zapytał, dlaczego się już nie bawię nowym nabytkiem, to z trudem ale przyznałem co się stało. I dobrze. Bo okazało się, że nic nie zepsułem tylko baterie padły 🙂 . Wymienili mi, oczywiście odpowiednio mając ubaw ze mnie i stateczek szalał dalej. Tęsknię za nim i za tą dziecięcą moją radochą, naprawdę, jak go teraz wspominam… Z obiektów kultu, chyba każdego z nas wtedy, nie tylko mnie, to „ruskie” gierki elektroniczne były a potem level up, czyli już bardziej zaawansowane „gejmboje” – wiecie, niekoniecznie oryginalny sprzęt made in japan, ale kto wtedy na to patrzył – całe targowiska tym były usłane. Mieliśmy w domu jedną właśnie taką „ruską gierkę” w wersji: wilk zbiera do koszyka jajka od kur, a było wiele opcji – jaką mieliście? No i kiedyś tata przywiózł z podróży jakiejś, właśnie takiego pachnącego nowością gejmboja, rozkładanego, tam to już się działo! Ekran chyba nawet miał kolorowy. Jako że w domu nas troje rodzeństwa było, to normalnie zapisy trzeba było ustanowić, albo rano, kto wstał pierwszy i się dorwał, ten miał fart! Farta natomiast nie mieliśmy zbiorowo, kiedy nadeszły ferie zimowe, tata pracował w delegacji – nie było go w domu, mama pracowała w szkole, czyli też miała wolne i nie jeździła do pracy do miasta, my na wiosce z jednym sklepem i… w naszej gierce padły baterie! Jak łatwo się domyślić takich baterii jak trzeba, w jedynym wiejskim geesowskim „supermarkecie” nie było, przez internet i kurierem też nie bardzo można było zamówić 😉 – ten ból. Całe ferie – dwa tygodnie tylko na pobijanie rekordów miało być i nic z tego… Wtedy z młodszą siostrą te kilkanaście dni ostatecznie, zamiast trenować zdolności manualne i refleks na elektronice, oddaliśmy się treningowi umysłu na warcabach i chińczyku, które to prądu nie wymagają, więc też spoko, no ale widzicie – wspomnienie w głowie do dziś żywe, jak to w tym dowcipie stoi: niesmak pozostał 😉 tylko dlatego, że baterii brakło. Długo jeszcze bym mógł wspominać te drobne acz wielkie fakty z mojego pacholęcego czasu. Ale wiecie o co mi chodzi, co takie żywe wspomnienia mogą nam dać teraz? To, żebyśmy pamiętali dziś, kiedy jesteśmy rodzicami, o tym kim byliśmy będąc dziećmi. O tej wrażliwości dziecięcej jakże innej od naszej – ludzi dorosłych, o tym, że błaha rzecz dla nas, w świadomości i uczuciach dziecka może urosnąć do rangi najważniejszej rzeczy na świecie, bo jest najistotniejsza tu i teraz. A pamiętana potem będzie przez kolejne dziesiątki lat nawet – jak widać na przykładzie małego/dużego Kubusia. Jesteście rodzicami, wiecie jak to zrobić. Ale przede wszystkim w te święta, kupując wymarzone prezenty z list waszych dzieci, pamiętajcie też kupić baterie do nich! Ku radości wszystkich! 🙂 Wpis powstał we współpracy z marką Duracell Kilka słów o tym co może popsuć najlepsze zdjęcie, na co zwracać uwagę robiąc zdjęcia naszym maluchom, by pamiątka była na skrzynkę mailową dostałam od znajomych link do galerii fotograficznej ich dwumiesięcznej córeczki. Lubię oglądać zdjęcia maluszków, dlatego od razu zabrałam się za przeglądanie nowej kolekcji kosza i żelazkaMuszę przyznać, że córeczka znajomych, mała Ala jest prześlicznym dzieckiem i jako model spisała się znakomicie. Widać było, że znajomi włożyli wiele pracy i poświęcili dużo czasu na to, by „złapać” malucha w obiektyw w dość nietypowych i zabawnych pozach. Niektóre zdjęcia oglądałam z prawdziwą przyjemnością i co pewien czas łapałam się na tym, że śmieję się do monitora (czym oczywiście wywoływałam zdumienie na twarzy męża). Było tylko jedno, ale…Rodzicom udało się uchwycić kilka niepowtarzalnych momentów. Szkoda tylko, że przy okazji „łapania unikalnych chwili” na większości z nich złapali również unikalny kosz z praniem i uchwycili również w tle kilka innych przedmiotów. Wszystkie przedmioty skutecznie odciągały moją uwagę od uśmiechniętej buźki głównej bohaterki fotografii, czyli rodzice, czy domyślacie się już jaki będzie temat tego docinka? Zgodnie z zapowiedzią opowiem o tym, co może zepsuć najwspanialsze początek trochę teoriiNa każdym zdjęciu fotograficznym zasadniczo wyróżniamy trzy plany: plan pierwszy drugi (z motywem głównym) oraz pierwszy jest to obszar, który znajduje się najbliżej aparatu. Na nim umieszczone są wszystkie obiekty, które w pierwszej kolejności skupiają uwagę osoby robiącej zdjęcie a później odbiorcy. Zaraz za nim rozciąga się plan drugi, na którym zazwyczaj znajduje się główny motyw/obiekt fotografii (Wasze dziecko). Za planem drugim rozciąga się tło, o którym powiem nieco nr 4: Zadbajcie o odpowiednie tło fotografiiTło jest bardzo ważnym elementem zdjęcia. Prawidłowy dobór tła jest jednym z istotniejszych elementów w kompozycji zdjęcia. Źle dobrane tło może skuteczne zepsuć cały trud włożony w robienie fotografii. Szczególnie ważną rolę tło odgrywa przy fotografowaniu dzieci. Wróćmy do naszego przykładu z sesją fotograficzną Ali. Zdjęcia małej Ali zostały „popsute” przez znajdujące się w tle „przedmioty i meble domowego użytku”. Muszę przyznać (ze skuchą), że w pewnym momencie przestałam interesować się Alą i próbowałam odszyfrować markę żelazka, który posiadają moi znajomi (może mają jakieś lepsze od mojego?). Żelazko w tle zdjęcia odciągnęło moją uwagę od najważniejszego obiektu, czyli uśmiechniętego w takim razie wybierać tło?- Tło jest ważne, ale nie oznacza to, że masz ustawiać Dziecko pod białą ścianą i tylko tam je fotografować. Zwróć jednak uwagę, czy w kadrze, kiedy robisz zdjęcie nie ma rzeczy, które nic nie wnoszą do fotografii, a łatwo można je usunąć – radzi fotograf dziecięcy Aleksandra de to przełożyć na praktykę? Na przykład, gdy fotografujesz dziecko w kąpieli, upewnij się, że w tle kadru nie ma szamponu, płynu do higieny intymnej, bądź 6 – kilowej paki proszku do prania. Wychodząc na spacer, znajdź przestrzeń niezanieczyszczoną przez kosze na śmieci, samochody na parkingu, czy chociażby innych spacerujących. Po co mają odciągać uwagę od głównego bohatera Twojego zdjęcia? --------------------------Wszystkie Mamy zainteresowane pogłębieniem swojej wiedzy z tego zakresu zapraszamy na internetowe kursy do Akademii Fotografii Dziecięcej Mama, która podczas rejestracji na kurs/warsztaty wpisze kod promocyjny: czas nauki, otrzyma 5% rabat na udział w kursie. A jesteśmy celem tym łatwiejszym, kiedy decydujemy się zorganizować urlop na własną rękę. Oczywiście można podróżować samodzielnie, ale trzeba być wtedy wyjątkowo uważnym. Oszuści grasujący w sieci są plagą bardzo dobrze znaną na całym świecie. W 2021 roku Amerykanie stracili 90 milionów dolarów z powodu oszustw w wynajmie mieszkań. A średnia wartość takiej kradzieży wyniosła 1,1 tys. dolarów - wynika z danych Departamentu Handlu USA. - Niestety, jest tak, że jeśli ktoś zdecydował się na wakacje marzeń i organizuje je sam, bo nie chce korzystać z ofert touroperatorów, a ma sporo pieniędzy, to automatycznie jest skłonny do podejmowania nierozważnych decyzji. Przygotowując się do wyjazdu nikt bowiem nie myśli, że coś może pójść nie tak. A to wielki błąd - mówi autor poradników podróżniczych Dave Seminara. Czytaj więcej Turysto zrób to sam Wszystko mamy załatwione, bilety lotnicze wykupione, transfery dopracowane. Dojeżdżamy na miejsce, które ma być naszą bazą, a tam puste pole. Albo zamiast przytulnego lokum z basenem jest ciemna nora, a basen okazuje się wyschniętym oczkiem wodnym. Zdjęcie, jakie dostaliśmy rezerwując to lokum nijak się ma do tego, co widzimy na własne oczy albo czteroosobowa rezydencja, to ciasna klitka z dwoma piętrowymi łóżkami. Możemy też się zdziwić, że w naszym wynajętym i zapłaconym domku ktoś już mieszka i wyprowadzi się dopiero za kilka dni. Albo mieszka tam właściciel, który „udostępni” miejsce przyjezdnym, ale na razie nie ma gdzie się podziać. Takie sytuacje wcale nie są wyjątkowe i w tym roku mogą zdarzyć się znacznie częściej, bo wiele osób wraca po przerwie spowodowanej pandemią Covid-19. Fala wakacyjnych przekrętów jest w tej chwili plagą na przykład we Francji. I to do tego stopnia, że platformy rezerwacyjne stworzyły specjalną komórkę, która zajmuje się sprawdzaniem ofert, ale nawet sami jej pracownicy przyznają: wszystkich sprawdzić nie można. Turysta musi także zrobić to sam. Jak? Jeśli mieszkanie zostało wynajęte przez którąś z platform rezerwacyjnych, takich jak Agoda, Airbnb, czy to wprawdzie nadal mamy kłopot, bo gdzieś trzeba się podziać, ale można liczyć na odzyskanie pieniędzy i wsparcie w znalezieniu innego miejsca na wypoczynek. Gorzej, jeśli mieszkanie zostało zarezerwowane bezpośrednio u „właściciela”, czyli oszusta. To dlatego każdy urlopowicz musi być mądry przed szkodą. I pamiętać, że w turystyce skończyły się już czasy, kiedy właściciele obiektów noclegowych wynajmowali kwatery i hotele pokojowe po bardzo niskich cenach, żeby tylko mieć pieniądze na koszty pracy i przetrwanie. Czytaj więcej Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Teraz popyt się ożywił, a wraz z nim wzrosły ceny. Dlatego sami narażamy się na straty, jeśli szukamy jakichś nieznanych portali. Wśród nich właśnie najczęściej kryją się oszuści. Podejrzenie musi więc wzbudzić oferta, która wygląda na zbyt atrakcyjną, aby mogła być prawdziwa: jest pięknie, luksusowo a przy tym wyjątkowo tanio. Takich okazji trzeba unikać. Bo na przykład w ofercie znajduje się dopisek drobnym drukiem o obowiązkowych dopłatach za zużycie wody, energii, korzystanie z wyposażenia. Tak samo trzeba unikać i tych, kiedy wynajmujący po przysłaniu jednego zdjęcia i dziwnie zamazanym fragmentem domaga się numeru naszej karty kredytowej, albo co jeszcze bardziej niebezpieczne karty debetowej. To jest dobitne potwierdzenie, że po drugiej stronie mamy oszusta, który wyczyści nam kartę (konto), a niewyraźny fragment na zdjęciu, to zamazany napis „for sale” lub „ a vendre” na tabliczce. Zdarza się bowiem, że takie zdjęcia zostały ściągnięte z katalogów agencji nieruchomości i domy rzeczywiście istnieją, tyle że nie są na wynajem. Bez pośpiechu Bywają jednak oszuści, których oferta wygląda perfekcyjnie i do złudzenia przypomina którąś ze znanych platform i oferuje np. bardzo tanie noclegi w pięciogwiazdkowym hotelu Marriott. Jest prawie taka sama, jak znanych na rynku i sprawdzonych firm turystycznych. To „prawie” robi ogromną różnicę. Dlatego, zanim na poważnie się nią zainteresujemy, postępujmy bez pośpiechu. Trzeba poświęcić możliwie jak najwięcej czasu , a samą firmę skrupulatnie sprawdzić w Internecie, zwracając szczególną uwagę na URL, czyli format adresowania służący do określania lokalizacji wszelkich zasobów dostępnych w Internecie. Francuscy dziennikarze radzą, aby sprawdzić i osobę wynajmującą i samą lokalizację sprawdzić dopytując np. o najbliższe sklepy i tam zweryfikować informacje. Bo przecież nie wszyscy oszukują. Czytaj więcej Jak ognia unikać ofert, które reklamują się jako: bardzo tanie (very cheap). A jeśli dostaniemy już formularz do wypełnienia, nawet w sprawdzonej firmie, to nie wpisujmy tam numeru telefonu i adresu mailowego (firma przecież go ma). Wpisując namiary na siebie automatycznie pojawiamy się wtedy na radarze oszustów. A jeśli już to zrobiliśmy, to nie odpowiadajmy na telefony i maile z podejrzanych adresów. Odebranie ich jest automatycznym potwierdzeniem, że numer jest aktywny. Te wszystkie ostrzeżenia są aktualne nie tylko w wypadku rezerwowania lokum, ale na przykład także w wynajmie samochodów, kiedy oszuści mogą się reklamować jako pośrednicy współpracujący np. z Avisem czy Hertzem. Auto bezwzględnie trzeba rezerwować w profesjonalnych firmach, niekoniecznie tych globalnych, ale jest to gwarancja, że pojazd dostaniemy sprawdzony, odkażony i sprawny. Tak, trzeba zapłacić więcej. Niestety w tym roku stawki za wynajem aut gwałtownie wzrosły. Rodzinna sesja zdjęciowa w plenerze to Wasza wspólna, mała przygoda, po której zostanie Wam piękna pamiątka w postaci profesjonalnych zdjęć rodzinnych. Pozwala uwiecznić na fotografiach to, co nienamacalne — uczucia, które Was łączą, emocje i czułości. Przed spotkaniem z fotografem rodzinnym warto sprawdzić, jak przygotować się do sesji rodzinnej. Mam dla Was kilka porad, dzięki którym zdjęcia będą magiczne. Jak wygląda sesja zdjęciowa rodzinna w moim wykonaniu? Rodzinne sesje zdjęciowe moim wykonaniu rządzą się przede wszystkim jedną zasadą: zero reżyserowania. W ciągu kilku lat pracy przekonałem się, że naturalność i spontaniczność wychodzą na zdjęciach o wiele lepiej niż pozowane ujęcia. Absolutne skupienie na fotografowanych osobach pozwala mi uchwycić najszczersze uśmiechy, spojrzenia i gesty. Odgrywanie ich nie jest potrzebne. Nie chcę ustawiać Was w sztucznych pozach, niczego narzucać ani mówić, jak macie się zachowywać. Przygotujcie się więc, że raczej nie będę ingerował w to, co dzieje się przed obiektywem. Czasami jedynie coś podpowiem, jeśli będzie taka potrzeba. Drugą ważną zasadą jest unikanie niepotrzebnego dystansu. Realizując sesje zdjęciowe rodzinne mówimy sobie po imieniu, aby nie budować między nami barier i nie hamować spontaniczności maluchów. Sesja rodzinna w plenerze — jak się do niej przygotować? Po pierwsze, unikaj mówienia dzieciom, że jedziecie na rodzinną sesję zdjęciową ani że pan fotograf będzie Wam robił zdjęcia. Lepiej powiedzieć, że jedziecie wszyscy razem na spacer albo na wielką przygodę, a przy okazji zrobicie sobie kilka zdjęć rodzinnych. Wszystko po to, aby nie wzbudzać w dzieciach niepotrzebnej powagi czy wstydu przed obiektywem i obcą osobą. Po drugie, nie stwarzajcie uczucia presji — ani u dzieci, ani u siebie. Sesja zdjęciowa rodzinna ma być zabawą i przygodą. Chodzi o wspólne spędzony czas, do którego fotografie rodzinne są jedynie dodatkiem. Nie narzucajcie więc sobie, że musicie ładnie wyjść na zdjęciach. Po trzecie, zastanówcie się, w co Wasze dziecko/dzieci lubią się bawić bez zabawek. Berek, łapki-łapki, kręcenie się za ręce, noszenie na barana — takie i inne zabawy pełne są dziecięcej radości, dzięki którym wspaniale wygląda fotografia dziecięca! Takie aktywności świetnie sprawdzają się na sesje rodzinne w plenerze. Warto mieć w zanadrzu pomysły na ośmielenie czy rozśmieszenie maluchów w sposób, który sprawia im autentyczną radość. Jak się ubrać na sesję zdjęciową rodzinną? Moje fotografie cechują się wyjątkowym, naturalnym stylem. Z tego powodu mocno zachęcam, aby ubrania, które wybierzecie na sesję, były w kolorach ziemi (kolory ziemiste). Gdy zastanawiacie się więc co ubrać na sesje zdjęciową to wbrew pozorom, macie do wyboru dużo więcej niż brązy — przeczytajcie poniżej: Wybierzcie naturalne kolory: odcienie brązu, beżu, rudego, czerni, bieli, szarości, stonowanej zieleni Unikajcie kolorów krzykliwych, neonowych, jaskrawych, niebieskiego innego niż dżins Zrezygnujcie z odzieży z napisami, logotypami, nadrukami Dobrze, jeśli każdy element stroju, który wybierzecie, będzie jednokolorowy Dopasujcie ubrania do temperatury otoczenia – inaczej ubierzecie się na jesienne sesje rodzinne a inaczej na zimową sesję zdjęciową Nie przykładajcie przesadnej wagi do stylizacji na sesję, aby nie psuć sobie humoru i nie tworzyć presji. Sesja plenerowa rodzinna ma być czystą przyjemnością a nie obowiązkiem Przykładowe ubrania, które wychodzą dobrze na zdjęciach: dżinsy, koszulka polo, T-shirt, sweterek lub sweter, casualowa sukienka, mokasyny, trampki, botki, sandały Przykładowe ubrania, których radzę unikać: białe adidasy, elegancka koszula czy suknia, odzież z połyskujących tkanin Jak zazwyczaj przebiegają rodzinne sesje zdjęciowe? Sesję rodzinną podporządkowujemy przede wszystkim dzieciom. Jeśli potrzebują chwili odpoczynku — robimy przerwę. Jeśli są skore do zabawy, aktywne, spontaniczne — korzystamy z tego i robimy zdjęcia. Inaczej wygląda sesja z nastolatkiem a inaczej sesja rodzinna z niemowlakiem. Gdy robimy zdjęcia rodzinne z niemowlakiem to moment, gdy maluch odpoczywa, możemy wykorzystać na wspólne, spokojniejsze ujęcia. Możemy uchwycić rodzinne przytulanki, bliskość, miłość. To także szansa na kilka zdjęć samych rodziców. Podczas sesji razem z rodzicami pozwalamy dzieciom na odrobinę szaleństwa. Wspieramy ich pomysły, nie namawiamy do patrzenia w obiektyw i współpracujemy z nimi. Waszym głównym zadaniem jest dobra zabawa, spędzenie razem czasu w przyjemny sposób i… niezastanawianie się, jak wyjdziecie na zdjęciach. Dobry fotograf zawsze znajdzie pomysł na sesję rodzinną. Czego nie robimy realizując sesje rodzinne? Jest kilka rzeczy, których unikam w czasie rodzinnych sesji zdjęciowych jak ognia i o to samo proszę rodziców. Jedną z tych rzeczy jest krzyczenie na dzieci, krytykowanie ich czy niepotrzebne upominanie. To nigdy nie przynosi niczego dobrego, za to potrafi skutecznie zepsuć humor. Jeśli sprawy będą szły niewłaściwym tokiem, zawsze proszę o możliwość porozmawiania z maluchem czy odwrócenia jego uwagi. Kolejną zakazaną rzeczą jest proszenie dzieci o patrzenie w obiektyw i namawianie do sztucznego uśmiechu. Hasło uśmiechnij się to doskonały przepis na… stres, presję i sztuczne zdjęcie rodem z pozowanych fotografii robionych w przedszkolu. Bawcie się i cieszcie swoim towarzystwem podczas sesji rodzinnej, a ja już znajdę sposób, aby uwiecznić na zdjęciach Wasze najpiękniejsze uśmiechy! Może nie zabronione, ale z pewnością nieprzydatne jest planowanie w szczegółach sesji rodzinnej. Najczęściej żadnej plan się nie sprawdza, co tylko powoduje frustrację. Dużo lepiej podejść do sesji na luzie, cieszyć się wspólnym byciem tu i teraz. Najlepszy pomysł na rodzinną sesje zdjęciową to pełen „spontan”. Nie miejcie też specjalnych oczekiwań wobec zachowania dzieci — ich spontaniczność sama nada kierunek naszej pracy. Podczas rodzinnej sesji zdjęciowej odradzam Wam noszenie okularów przeciwsłonecznych. Zasłaniają dużą część twarzy, pozbawiając zdjęcia emocji. Oczy to zwierciadło duszy. Nawet w bardzo słoneczny dzień jestem w stanie znaleźć miejsce i ustawienie, w którym słońce nie będzie razić Was w oczy. Na koniec polecenie, które często jest najtrudniejsze do wykonania — telefony na czas sesji rodzinnej zostają w domu lub w samochodzie. Sesja rodzinna plener czyli praktyczne porady outdoorowe Na koniec garść bardziej przyziemnych porad, które pozwolą Wam spędzić czas radośnie i bezpiecznie. Na sesję rodzinną zabierzcie ze sobą: Środki przeciw kleszczom i komarom (szczególnie jeśli organizujemy sesje w lesie, parku czy nad wodą) Napoje oraz małą przekąskę Koc, który można rozścielić na trawie czy piasku i trochę ubrudzić A po powrocie do domu koniecznie sprawdźcie, czy nie przynieśliście ze sobą kleszczy. Lifestylowa sesja rodzinna to nie tylko plener. Taka rodzinna sesja w domu też może wyjść bardzo naturalnie. Zapomnijcie o tym co myślicie np. o mini sesjach świątecznych w studio a pomyślcie o tym jak mogłaby wyglądać spontaniczna i pełna emocji rodzinna sesja świąteczna podczas wspólnego wypiekania pierników? To chyba całkiem niezły pomysł na sesję rodzinną która będzie świetną pamiątką na lata. Wszystko, co powyżej napisałem, to wyłącznie moje sugestie wynikające z mojego fotograficznego doświadczenia przy pracy na sesjach rodzinnych. Jeśli Wasz pomysł na rodzinne zdjęcia rozbiega się z moją wizją, śmiało dajcie mi o tym znać! Jestem przekonany, że razem znajdziemy idealne rozwiązanie. Pamiętajcie, że najważniejszym przygotowaniem nie jest ani odzież, ani wybór pleneru. Jest nim Wasze nastawienie, dobry humor i pozytywne emocje. Macie jakieś pytania dotyczące sesji rodzinnej? Napiszcie lub zadzwońcie — chętnie na nie odpowiem! A jeśli wyznajecie podobną filozofię co ja i spodobały się Wam moje zdjęcia to polecam się jako fotograf na Waszą sesję rodzinną w stylu lifestylowym.

jak jeden but może zepsuć rodzinne zdjęcie